#HUISGENOTEN | Elly Janssen

#HUISGENOTEN | Elly Janssen

Elly Janssen woont nu zo’n twee jaar in het woonzorgcentrum en beleeft iedere dag een nieuwe wereld met heel veel vragen. Het leven in het verpleeghuis mag wel wat drukker zijn naar haar zin, want dat was ze gewend in de stad waar ze woonde, Nijmegen.

“Ik heb altijd een goede band gehad met mijn ouders”, vertelt de inmiddels 89-jarige Elly. “En ik ben opgegroeid in een gezin zonder problemen. Mijn vader was schilder, had een eigen zaak en was een echte goedzak,” lacht ze, “maar nu moet ik nog uitzoeken of hij nog leeft. Mijn moeder niet, dat weet ik, want we hebben de begrafenis al gehad. Mijn ouders hebben mij, mijn zusje en mijn twee jaar oudere broer geleerd om ons altijd correct te gedragen en beleefd te zijn.” Dat daar ook een goed voorkomen bij hoort, is wel te zien.

Een echte dame

“Ik zorg ervoor dat ik er altijd netjes uitzie,” vertelt Elly, “en draag het liefst de kleur roze. Gewoon, omdat ik dat fijn, leuk en mooi vind, en het makkelijk te combineren is. Op donderdag ga ik altijd naar de kapper en krijg ik nieuwe krullen. Ik heb makkelijk haar, zegt de kapper altijd, hoewel ik eigenlijk ook wel jouw bos krullen zou willen hebben”, vertelt ze me ‘in vertrouwen’.

Meedoen

Elly is een tevreden mens, al vindt ze het jammer dat ze ‘een beetje uit de rij is’, zoals ze het zelf noemt. “Ik ben niet meer zo bekend met hoe het met mensen gaat, dus dan lees ik maar de krant, dan blijf ik toch een beetje bij.” Dat het liefst het genot van een kopje koffie – alleen heet geserveerd, anders is het niet te drinken –, en ook een wijntje op z’n tijd slaat ze niet af.

Als ik Elly vraag of ze nog dromen heeft, kijkt ze me met een twinkeling in haar ogen aan om mij vervolgens omver te blazen met haar antwoord: “Ik vind het al een droom om hier te zijn, op jouw kamer. Ik heb verder niet veel wensen.” Een groter compliment kun je niet krijgen. Wel moet ik er nog voor zorgen dat ik een systeem aan m’n deur heb, zodat ze kan zien of ik wel of niet thuis ben. Nou Elly, dat kan geregeld worden!

Teun over Elly

Elly is een hele lieve huisgenoot. In de ochtend zwaaien we altijd naar elkaar en dan klinkt er ‘Hé buurman’ door de gang van het verpleeghuis. Waarna ik natuurlijk ‘Hé buurvrouw’ terugroep. Elly is dol op haar kinderen en laat mij met regelmaat haar fotoboeken zien. Dan zie ik een glimlach op haar gezicht en een trotse blik in de ogen.